Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3057 K.2023/9821

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması talep edilmiştir. 2.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan suçundan beraat kararı verilmiştir.

3.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararının, müşteki kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 15.11.2022 tarihli kararı ile "5271 sayılı CMK.nın 175. maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşma günü belirlenerek, hazır bulunması gereken kişilerin çağrılması ve CMK.nın 182 ve devamı maddeleri gereğince duruşma yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmadan tensip kararı ile dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

Müşteki kurum TİGEM'in (Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü) malları tabi olduğu 233 sayılı KHK uyarınca kamu malı niteliğinde olduğundan 5237 sayılı TCK.nın 154/1. maddesinde 25.02.2009 tarihli 5841 sayılı Yasanın 1. maddesiyle "kamuya ait olan veya kamunun hüküm ve tasarrufu altında bulunan malların korunması, idare tarafından, kamu gücünün kullanımı ile her zaman mümkün bulunmaktadır." şeklindeki gerekçeyle değişiklik yapılarak kamu malları hakkı olmayan yere tecavüz suçu kapsamından çıkarılmış olduğundan 5237 sayılı TCK.nın 154/1. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı ancak;

sanık hakkında 3091 sayılı Yasa uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 3091 sayılı Yasanın 15/a maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, .." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, müşteki TİGEM'e ait 24 parsel numaralı taşınmazda ev inşa etmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkin olup kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

Kabule göre ise;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki yazılı hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR