Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3114 K.2024/6913

Başsavcılığının 08.08.2006 tarihli iddianamesiyle; hükümlünün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi uyarınca cezanın artırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Van

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2008 tarihli kararıyla; hükümlünün, 5237 sayılı Kanun'un 215 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Karar temyiz edilmeden 05.12.2008 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Hükümlü müdafii. 04.04.2023 havale tarihli dilekçesiyle, hükümlünün yasaklanmış haklarının iadesini talep etmiştir. Van (Kapatılan)

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/172 Esas, 2008/337 Karar sayılı 04.04.2023 tarihli ek kararıyla; hükümlü müdafinin talebinin reddine karar verilmiştir. 4. Hükümlü müdafinin ek karara karşı istinaf isteminde bulunması üzerine. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.06.2023 tarihli kararıyla ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz istemi; koşulları oluştuğundan memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun (5352 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin (A) bendi; "(1) 5237 sayılı Kanun dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.

Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir..." Şeklindedir.

2. 5352 sayılı Kanun'a eklenen 13 üncü maddesinin (A) bendinde, memnu hakların iade edilebilmesi için; mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, cezanın infaz edilmiş olması ve kişinin infazın tamamlanmasından itibaren üç yıllık süre içerisinde yeni bir suç işlememesi ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekecektir.

3. Bu açıklamalar ışığında somut olayda; hükümlü hakkında hükmolunan 1 yıl süreli hapis cezasının 01.02.2009 tarihinde infaz edildiği, hükümlünün adli sicil kaydı incelendiğinde ilamının infazından sonra kesinleşmiş bir mahkumiyetinin bulunmadığı ancak UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada hükümlüye ait terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapma, terörizmin finansmanı, resmi belgede sahtecilik,

görevi kötüye kullanma suçlarından soruşturma ve kovuşturma evresinde olan dosyaların bulunduğu şeklindeki gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesinde ve ilk derece mahkemesinde hükümlünün hayatını iyi halli sürdürmediğine dair kanı oluştuğu anlaşılmaktadır. Ayrıca.

UYAP ortamından alınan hükümlünün adli sicil kaydının incelenmesinde; hükümlünün 15.01.2009, 14.02.2009 ve 15.01.2009 tarihli eylemleri nedeniyle yapılan soruşturmalarda kovuşturmanın ertelenmesi ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları verildiği anlaşıldığından; hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü konusunda olumlu kanı bulunmadığına, bu nedenle hükümlünün memnu haklarının iade talebinin reddine dair mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2023/538 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararında hükümlü müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.