Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3131 K.2023/9454

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 31.05.2021 tarihli kararı ile suç vasfından bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına, alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın suç tarihi olan 28.10.2005 - 15.12.2005 tarihleri arasında altı ayrı gerçek kişiye ait kredi kartlarına ilişkin bilgileri bir şekilde elde edip her bir kredi kartını mail order ortamında birden fazla kullanmak sureti ile menfaat ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın sahibi ve yöneticisi olduğu ... Bilgisayar Ltd.

Şti.nde kullanılan POS cihazı ile yabancı banka müşterisi 6 ayrı gerçek kişiye ait kredi kartı numaralarının mail order yöntemi ile birden fazla kez kullanıldığı, sahte kredi kartı üretilip kullanıldığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin mağdur sayısınca zincirleme şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 245 inci maddenin birinci fıkrasındaki başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanmak sureti ile yarar sağlama suçunu oluşturduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. İstanbul 31.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın kazanılmış hak nedeniyle 5 kez 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmemesi" nin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 31.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddenin dördüncü fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 5 kez 4 yıl 10 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,