Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3136 K.2024/1990

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.06.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen sahte banknotların müsaderesine ve kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile yapılan ihbar üzerine Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli ve 2018/9277 Esas, 2020/12700 Karar sayılı kararı ile "... hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının kesinleştirme işleminin usulüne uygun gerçekleşmediğinden sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Sanık hakkında Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 25.02.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar 09.04.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

6. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile yapılan ihbar üzerine Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın 24.04.2009 tarihinde marketten yaptığı alışveriş karşılığında sahte 20,00 TL banknot vererek ödeme yaptığı ve aynı gün bir kaç saat sonra tekrar aynı markete gelip alışveriş karşılığında sahte 20,00 TL banknot vererek ödeme yapmaya çalıştığı sırada durumun müşteki tarafından anlaşılması suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyası kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, müşteki ve tanık beyanı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hüküm kurulan parada sahtecilik suçunun yaptırımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 nci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezası ile birlikte adli para cezası olarak öngörülmesine karşın sanık hakkında sabit görülen parada sahtecilik suçundan yalnızca hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin biçimde belirlendiği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR