KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/3147 E., 2023/10715 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/1418 E.2016/574 K.
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
503 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.11.2015 tarihli iddianamesi ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Kocaeli (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılana ait Yapı Kredi Bankası A.Ş.den tanzimli 450........9 4803 numaralı kredi kartından 27.11.2014 günü saat 10.54'de ... Ticaret isimli şirketten bilgisi dışında harcama yapıldığı şikayete konu işlemin 3D şifresi ile gerçekleştirildiği, harcama esnasında kullanılan 46.*.**.73 numaralı IP'nin sanık ... adına kayıtlı olduğu, yine ... Ticaret isimli şirketin temyiz dışı sanık ...'a ait olduğuna ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden
Sanığın soruşturma aşamasından yargılama sonuçlanıncaya kadar katılanın zararını giderme konusunda herhangi bir girişimi bulunmaması karşısında ;sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla; Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın temyiz istemi yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Her ne kadar sanık ... savunmasında; katılana verdiği hizmet karşılığında katılanın bilgisi dahilinde kart bilgilerini kullanarak ürün satıldığını atılı suçu işlemediğini beyan etmiş ise de; hizmetine ilişkin herhangi bir belge sunamadığı, tanımadığını savunduğu temyiz dışı sanık ... 'ın sanığın kendi firmasının alt bayisi olduğunu ifade ettiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtları incelendiğinde sanığın aynı dönemde benzer suçları işlediğinin tespit edildiği, tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde;
katılanın kredi kart bilgilerini temin ettikten sonra bilgi ve rızası dışında kredi kart bilgilerini kullanarak internet ortamında harcama yaptığı, böylece üzerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli (Kapatılan ) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3147, K. 2023/10715, 26 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama