Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3172 K.2024/1280

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 11 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 24.11.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 7 ay 22 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, kararın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanık ve katılanın olay öncesi itibariyle tanışıyor oldukları, olay günü katılanın çay ocağında oturduğu sırada, sanığın yanına gelmesi ve ailesinin ihtiyacı olduğunu söyleyerek yardım istemesi, katılanın yanında peşin para olmadığı için kendisine ait kredi kartını sanığa vererek marketten alışveriş yapıp kartı geri getirmesini istemesi, sanığın katılana ait kredi kartını katılanın bilgisi ve rızası dışında değişik zamanlarda birden fazla kez kullanarak alışveriş yapması, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın anlatımını doğrulayan, Vakıfbank tarafından yazılan müzekkere cevabı, tanıklar H.O.B., Ö.Y. beyanları ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 24.11.2022 tarihli ve 2021/1937 Esas, 2022/1946 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,