Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3173 K.2024/1601

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.08.2016 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 30.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin, 25.09.2018 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 20 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 29.11.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 20 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.05.2022 tarihli kararın istinaf edilmesi üzerine, sanık hakkında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin, 19.12.2022 tarihli kararı ile, hükmün açıklama yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesi'nde olduğu ve "Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.05.2022 tarihli kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu" anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine, sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan "1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası" ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir. 2. Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna ve zararı karşıladığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın, aynı iş yerinde birlikte çalıştığı katılana ait bankamatik kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullanarak, hesaptan para çekmesi, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılanın anlatımını doğrulayan, Ziraat Bankası tarafından yazılan müzekkere cevabı, ATM'ye ait güvenlik kamerası görüntüleri ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik tevilli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin, 2022/2043 E., 2022/3562 K. ve 19.12.2022 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,