Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3265 K.2023/8505

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.12.2011 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b), (f) bendi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan 06.06.2013 tarihli hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendleri, 110 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve temyiz dışı sanık Mustafa Sakür tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli kararı ile,

''Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün ve 2013/830 esas, 2014/502 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanıkların suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi…" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun 'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendleri, 110 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı nedeniyle 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (f) bendi gereğince, 4 ay 13 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli bozma ilamında özetle; ''etkin pişmanlık şartları oluşmadığı halde cezadan indirim yapılması, eylemde silah kullanıldığı sabit olduğu halde cezadan artırım yapılmaması, kazanılmış hak nedeniyle cezanın 8 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği ve sonuç cezanın 1 yılın üzerinde olması nedeniyle kamuya yararlı işte çalışma tedbirine çevrilemeyeceği....'' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma üzerine 06.06.2023 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle cezanın 8 ay 26 gün üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ve müdafii temyiz dilekçesinde somut bir temyiz nedenine yer vermemişlerdir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz dışı sanık M.S. ve suça sürüklenen çocuk A.A. ile birlikte katılanı zorla kolundan tutup önce İnsan Hakları Parkına, sonrasında ise Yem Sanayi İlköğretim Okulu yanındaki parka götürdükleri, silah ile kafasına vurarak ve elleri ile darp ettikleri ve para getirmesini istedikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu adli muayene raporu, olay ve yakalama tutanak içerikleri, katılanın abisi olan tanık C.Y.'nin anlatımları birlikte değerlendirildiğinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde ve suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği indirim uygulanmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR