Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3281 K.2024/3401

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin,02.10.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiş, kararın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin temyiz incelemesi sonucu suç vasfının hatalı tayini nedeni bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin,27.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan banka vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın üzerine atılı suçun vasfının doğru belirlendiği, zamanaşımı süresinin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 66 ve 67 inci maddeleri uyarınca dolduğuna ilişkin verilen düşme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR