Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3403 K.2024/9824

Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1-1. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

sanığın itirazı üzerine Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1-1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.02.2022 tarihli kararı ile bozulması neticesinde Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1-1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/399 Esas, 2021/462 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bu cezanın mahsubuna karar verildiği ve bu kararın istinaf edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/9342 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90871 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında inceleme konusu 28/12/2020 tarihinde bir adet muştanın ele geçirilmesi nedeniyle Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2021 tarihli ve 2020/13289 soruşturma, 2021/2563 Esas, 2021/1722 sayılı iddianamesi ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2022 tarihli ve 2022/172 Esas, 2022/355 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 14/07/2022 tarihinde kesinleştiği,

Akabinde sanık hakkında inceleme dışı 01/03/2021 tarihinde 1 adet ruhsatsız tabanca ve fişekleri taşıdığından bahisle Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2021 tarihli ve 2021/2118 soruşturma, 2021/2815 Esas, 2021/1891 sayılı iddianamesi ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2021 tarihli ve 2021/399 Esas, 2021/462 sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 03/03/2022 tarihli ve 2021/1581 Esas, 2022/672 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2022 tarihli ve 2022/172 Esas, 2022/355 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 28/12/2020, iddianame düzenleme tarihinin 05/07/2021 olduğu, Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2021 tarihli ve 2021/399 Esas, 2021/462 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 01/03/2021, iddianame düzenleme tarihinin 14/07/2021 olduğu, anılan iki dosyada suç tarihleri arasındaki süre de dikkate alındığında, bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşılmakla,

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/7647 Esas, 2015/24703 Karar sayılı ilamında, "...Sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen ... içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi..bozmayı gerektirmiştir." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olayda, sanıktan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi kapsamında 1 adet tabanca ve fişekler ile yine anılan Kanun'un 15/1. maddesi kapsamında muşta ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen eylemler nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesine göre fikrî içtima kuralları uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması ve kesinleşen Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/399 Esas sayılı dosyasından verilen cezanın iş bu dosyadan verilen cezadan mahsubuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Hükümlünün yokluğunda verilen Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli kararının sanığın son savunmasında bildirdiği adrese mernis şerhiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 05.07.2022 tarihinde tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatası düzenlenmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sistemi üzerinden yapılan incelemede hükümlünün tebliğ tarihinde (Kapatılan) Edirne Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, bu şekilde yapılan tebligatın usûlsüz olduğu ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR