Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3488 K.2023/10401

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ... hakkındaki hüküm dışında temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2018 tarihli iddianamesi ile, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasında bir ve ikinci cümlelerinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Silivri 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli kararı ile, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, bir ve ikinci cümlelerinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasında birinci cümlesinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanıklar ..., ... ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.02.2023 tarihli kararı ile, duruşmalı olarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, birinci ve ikinci cümlelerinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ve eksik inceleme yapıldığına, uyuşturucu madde kullanımına dair öncesinden kamu davası açılmasının ertelenmesi durumunda atılı suçun unsurlarının oluşmayacağına, aksi durumda aynı konuda farklı suç vasfı nitelemesi yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasının şartlarının da oluşmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ün temyiz isteği atılı suçu işlemediğine, dosyanın yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Silivri 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu F-11 koğuşunda yapılan aramada koğuşun üst katında bulunan 3 nolu odada uyuşturucu ve uyarıcı bulunması üzerine bu odada kalan sanıkların kanında uyuşturucu uyarıcı maddelerden esrar etkin maddesi THC metaboliti THC-COOH bulunduğunun tespit edilmesi suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... aşamalardaki savunmasında " "Kalmakta olduğu 3 nolu odada kalan ...'ün yastık kılıfının içinde uyuşturucu bulunduğunu duyduklarını, uyuşturucu madde kullanmadığını, kanında uyuşturucu madde bulunduğuna dair ATK raporuna bir diyeceğinin olmadığını, bu maddeyi koğuşta arama yapılarak uyuşturucu maddenin bulunduğu günden iki gün önce Silivri Devlet Hastanesine Psikiyatri bölümüne sevk edildiği sırada hastane nezarethanesinde bulunan adını ve kimlik bilgilerini bilmediği bir mahkumdan alarak kullandığını, daha doğrusu pencere kenarında duran sigaradan bir iki nefes çektiğini, onun haricinde uyuşturucu madde kullanmadığını, ..., ..., ...'ün kendisiyle aynı odada kaldıklarını, uyuşturucuyu koğuşa kimin soktuğunu bilmediğini, kendisinin sokmadığını" beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında üzerine atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında ise iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasında bir ve ikinci cümlelerinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde almak, satmak, kabul etme, bulundurma ve kullanmak" suçundan tefrik kararı verilmesi, Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/5560 soruşturma sayılı dosyasından sanık ... hakkında kamu davasının ertelenmesi kararı verilmesi,

Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2021 sayılı cevabi yazısı ile "sanık hakkında kamu davası açılabilmesi için TCK'nın 191 inci maddesinin 4 üncü fıkrasında düzenlenen yasal şartların oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında verilen dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak iddianame düzenlenmesinin mümkün olmadığının" belirtilmiş olması ve tüm dosya kapsamı, sanık savunması,

tanık beyanları, tutanak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporu birlikte değerlendirildiğinde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasında birinci cümlesinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hüküm isabetli bulunduğundan sanık ...'ün istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... yönünden ise sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek ceza evine soktuğu uyuşturucu maddeyi kullandığının sabit olması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında eksik ceza tayini suretiyle kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın iddianamede atılı olan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasında bir ve ikinci cümlelerinde belirtilen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ün temyiz istemi yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden

1. 5271 sayılı Kanunun 297 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu oluşturan eşyanın temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması halinde, fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağı öngörülmüştür.

2. Sanık savunması, infaz kurum memurlarınca düzenlenen tutanak, tanık beyanları, Adli Tıp Kurumu raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Silivri 7 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu F-11 koğuşunda yapılan aramada, koğuşun üst katında bulunan 3 nolu odada kalan sanığın tespit edilemeyen bir şekilde koğuşa sokulan uyuşturucu maddeyi kullandığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince fikri içtima hükümlerine göre, 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümle hükümleri uygulanmak suretiyle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tekerrüre ilişkin hükmün doğru olarak uygulandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ...'ün temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli kararında sanık ...'in müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.