Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3511 K.2024/757

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli kararı ile sanığın, atılı suçtan, mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.09.2019 tarihli kararı ile teşebbüs hükümleri yönünden değerlendirme yapılması gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; yakınını ziyaret için kapalı ceza infaz kurumuna gelen sanığın üzerinden çıkan uyuşturucu madde nedeniyle infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs ettiğine ilişkindir.

2. 19.03.2015 tarihli arama tutanağı, dosyadadır.

3. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 14.04.2015 tarihli raporunda, ele geçen maddenin 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun kapsamında yasak niteliği haiz 5-MEO- MİPT aktif maddesini içerdiği bildirilmiştir.

4. Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, bulundurmak, kabul etmek suçundan 23.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği görülmüştür.

5. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığa ait adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükümlerinden bir kısmının, kesin nitelikteki adli para cezası olması ve diğer bir kısmının da sonradan kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR