Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3530 K.2025/1028

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mağdur ...'in dosyada katılan sıfatının bulunmadığı, bu nedenle mağdurun temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/225 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3a-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 tarihli ve 2021/1209 Esas, 2022/1553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Üzerine atılı suçu işlemediğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Mağdur ... 'nun temyiz istemi yönünden:

Mağdurun 15.06.2021 tarihli duruşmada alınan beyanında, şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında katılan sıfatını kazanmadığından cihetle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdurun temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Sanık ...'nun temyiz istemi yönünden:

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın ceza infaz kurumundan çıktıktan sonra, eşi olan mağdurenin kendisini aldattığını düşünerek mağdureyi eve kapattığı, darp ettiği, bıçak ile tehdit ederek yaraladığı, mağdureyi eve kilitleyerek dışarıya çıkartmadığı ve bu şekilde hürriyetinden yoksun bıraktığı olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın, cebir uygulamak ve silah kullanmak suretiyle eşi olan mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Mağdur ... 'nun temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle mağdurun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'nun temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 tarihli ve 2021/1209 Esas, 2022/1553 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,