Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3531 K.2023/10133

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanılmasına hükmedilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kabulü ile sanığın beraatine karar verilerek hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, şikayet hakkının kötüye kullanıldığına, sanığın iftira kastı ile hareket ederek şikayetçi olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kendisine ait köpeğin katılanın başkanlığını yaptığı kurumda olmadığını bilmesine köpeğin ölümü ile ilgili olarak katılanı ve kurumu hedef gösterip hakkında soruşturma açılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın katılan hakkında işlemediğini bildiği halde üzerine suç atıp soruşturma geçirmesine sebebiyet verdiği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iddialarının aksinin sabit olmadığı ve katılan hakkında verilen takipsizlik kararının da tek başına iftira suçunu oluşturmayacağı, sanığın eyleminin Anayasal hak olan şikayet hakkı kapsamında kaldığı belirtilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay tarihinden önce sanığa ait "..." adlı köpeğin katılanın kurucusu olduğu "..." adlı dernek tarafından alındığı, sanığın bu köpeği tüm aramalarına rağmen bulamadığı, 13.04.2019 günü söz konusu derneğe yakın bir alanda toplu hayvan ölümü olup, kendisine ait köpeğin burada olduğuna dair duyum üzerine söz konusu köpeğin sanık tarafından bulunduğunda özel simgelerden kendisinin köpeği olduğunun belirlendiği ve otopsi işlemlerinin yaptırılması ve köpeğin açlıktan öldüğünün belirlenmesi üzerine, sanığın köpeğinin katılanın başkanlığını yaptığı dernekte bulunması nedeniyle bu dernekten şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç kastı içermeyerek şikayet hakkı kapsamında kaldığına dair istinaf mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Her ne kadar katılan, söz konusu köpeğin ölümünden önce 31.03.2019 tarihinde barınaktan sanık tarafından çalındığı ve bununla ilgili olarak Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/242 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılarak sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle, köpeğin ölüm tarihinde sanıkta olduğunun kabul edilmesinin ve sanık tarafından köpeğin ölüm olayın kendisinin ve başkanlığını yaptığı derneğin kusurunun bulunmadığının bilinmesine rağmen sırf iftira kastıyla hareket edildiğine yönelik temyiz itirazında bulunmuş ise de,

söz konusu hırsızlık davasına ait Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/242 Esas sayılı dosyasında gerekçeli kararı incelendiğinde, sanığın hırsızlık olayını baştan itibaren inkar ettiği anlaşıldığından katılanın suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, şikayet hakkının kötüye kullanıldığına, sanığın iftira kastı ile hareket ederek şikayetçi olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,