Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3609 K.2024/1109

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2017 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan hapisten çevrili 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 07.04.2022 tarihli 2019/1287 Esas sayılı kararı ile Mahkemenin verdiği kararın kaldırılmasına, sanığın iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

İlk Derece Mahkemesince hapis cezası para cezasına çevrilmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hapis cezası paraya çevrilemeyeceğinden, sanığın deneme süresi içinde yeni bir suç işlemesi durumunda hüküm açıklanırken kazanılmış hakkın gözetileceği belirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 05.05.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Sanığın denetim süresi içinde 30.05.2022 tarihinde suç işlemesi üzerine mahkemesince suç ihbarı yapılmıştır.

4. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ihbar yazısını Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine göndermesi sonrasında duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, 22.06.2023 tarihli 2023/959 Esas sayılı karar ile sanık hakkında iftira suçundan hükmün açıklanmasına ve sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi;Mahkemenin aleyhe değiştirme yasağına uymadığına ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Mahkemenin, cezayı aleyhe değiştirmeme kuralına aykırı uygulama yaptığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, oğlu ile birlikte satın aldığı ancak kullanmadığı cep telefonunu, gelini olan katılanın yedek anahtar ile izinsiz olarak evinden alıp kullandığı yönündeki şikayeti sonrasında yapılan soruşturma sonucunda, katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesi üzerine, sanığın katılanı hırsızlık suçu ile itham ettiği iddiası ile açılan davada yapılan yargılama sonunda sanığın hapisten çevrili 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, 07.04.2022 tarihli 2019/1287 Esas sayılı karar ile Mahkemenin verdiği kararın kaldırılmasına, sanığın iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İlk Derece Mahkemesince hapis cezası para cezasına çevrilmiş ise de 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hapis cezası paraya çevrilemeyeceğinden sanığın deneme süresi içinde yeni bir suç işlemesi durumunda hüküm açıklanırken kazanılmış hakkın gözetileceği belirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ihbar yazısının gönderilmesi sonrasında duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanmasına ve sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanığın gelini olan katılanın kendisine ait cep telefonunu habersiz alıp kendisine de olumsuz mesajlar attığı yönünde şikayet dilekçesi vermesi nedeni ile soruşturma başlatıldığı, aşamalardaki değişmeyen savunmalarında da, ilgili cep telefonunu oğlu ile birlikte giderek kendisi için satın aldığını, hiç kullanmadığı için telefonun evde kutusunda durduğunu, katılanın yedek anahtar ile rızası dışında evine girip telefonu alarak kullanmaya başladığını söylediği,

her ne kadar tanık olarak dinlenen sanığın oğlu S.Y. karısı olan katılan lehine beyan da bulunmuş ise de katılanın eşi olması nedeniyle onu kurtarmak için taraflı beyanda bulunması ihtimalinin olduğu, taraflar arasında daha önceki bir tarihte yaşanan adli olay nedeniyle husumet bulunmasının da tek başına sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine delil olamayacağı, 02.11.2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın delil yetersizliği gerekçesine dayandığı,

tüm bu hususlar değerlendirildiğinde sanığın atılı iftira suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR