Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3665 K.2023/9758

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağmaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli kararı ile ;

Sanıklar hakkında katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklar hakkında katılana karşı alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 uncu maddesinin ikinci fıkrası (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2014 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan "... sanıklar hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, birden fazla nitelikli halin gerçekleştiğinin gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle bozulmasına" karar verilmiştir.

4. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a,b) bendi, 110 uncu ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; suçun sübutuna, yeterli delil elde edilmediğine, alt sınırdan uzaklaşılmaması ve indirim uygulanması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın sanıklardan ... ile iş ortaklığının olduğu ve aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü diğer sanıklarla birlikte aralarındaki iş konusunu görüştükleri ve hesap işlerinin bittiğinde tanık S. B.'nın yanlarından ayrıldığı, ancak katılana sanık ...'in “sen bana borçlusun, senet vermeden bir yere gidemezsin” dediği, katılanın senet veremeyeceğini söylediği, katılanı yakınlarında ormanlık alana götürdükleri, katılanın eşi tanık C.A. Eşini aramaya başlaması ile sanıklara ulaştığı ve katılanın serbest bırakıldığı bu suretle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın soruşturma aşamasındaki birbiriyle tutarlı anlatımları ve bu anlatımları destekleyen tanık beyanları ve sanıkların kısmi ikrar içeren savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların katılanı cebir ve silahtan sayılan aletler kullanmak suretiyle hürriyetlerinden alıkoyduğu bu suretle atılı suçun unsurların oluştuğu yeterli delil elde edildiği, Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine uygun olarak ceza tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR