Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3685 K.2025/685

Küçükçekmece 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesi, 5271 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin, 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/14636 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98801 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98801 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre; sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına esas alınan İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2020 tarihli ve 2011/305 Esas, 2020/23 sayılı kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde yer alan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklindeki düzenleme gereği, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2008 tarihli ve 2007/994 Esas, 2008/385 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde;

Kabule göre,

2-Sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 30/07/2007 tarihinde işlediği, 25/04/2008 tarihinde sanığın savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 26/05/2008 tarihinde kesinleştiği, sanığın 13/02/2011 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/05/2008 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 13/02/2011 tarihleri arasını kapsayan 2 yıl 8 ay 18 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın mahkeme huzurunda sorgusunun yapıldığı 26/05/2008 tarihinden kararın verildiği 29/03/2022 tarihine kadar geçen 13 yıl 11 ay 4 günlük süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 2 yıl 8 ay 18 günlük süre düşüldüğünde kalan 11 yıl 2 ay 16 günlük sürede 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine,

yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü hakkında Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2008 tarihli ve 2007/994 Esas, 2008/385 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, itiraz edilmeksizin 26.05.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün denetim süresi içerisinde 13.02.2011 tarihinde İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2011/305 Esas, 2020/23 Karar sayılı kararında kasıtlı suçtan dolayı mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklandığı anlaşılmıştır.

İhbara konu İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı incelendiğinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde yer alan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklindeki düzenleme gereği, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2008 tarihli ve 2007/994 Esas, 2008/385 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR