Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3703 K.2025/445

İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/559 Esas, 2023/269 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38/1. maddesi delaletiyle 270/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün istinaf edilmeksizin 10.05.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 06.09.2023 tarihli ve 2023/14474 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97461 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97461 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/06/2022 tarihli ve 2021/91203 soruşturma, 2022/29114 Esas, 2022/21176 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2023 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkındaki yargılamaya konu eylemle ilgili olarak daha önceden İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/01/2021 tarihli ve 2020/56803 soruşturma, 2021/857 Esas, 2021/596 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine,

İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2021 tarihli ve 2021/39 Esas, 2021/584 sayılı kararı ile de sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Kanun yararına bozma istem yazısında belirtilen ve hükümlünün aynı eylem nedeniyle yargılandığı İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/39 Esas, 2021/584 Karar sayılı dosyası ile inceleme konusu İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/559 Esas, 2023/269 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu olay, suç tarihinde hükümlünün işlettiği işyerinde yapılan aramada kaçak sigaraların ele geçirilmesi, 5607 sayılı Kanun'a aykırılıktan hakkında işlem yapılmasına engel olmak amacıyla sigaraların inceleme dışı ... isimli şahsa ait olduğunu ifade etmesi ve bu şahsında suçu kendisinin işlediğini beyan etmesine rağmen olay tarihinde arama yapılan işyerinde bulunmadığının tespit edilmesine ilişkindir.

3. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/39 Esas sayılı dosyasında, iddianame düzenlenme tarihinin 08.01.2021, karar tarihinin 02.07.2021 ve kesinleşme tarihinin 27.09.2021; İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/559 Esas sayılı dosyasında ise iddianame düzenlenme tarihinin 14.06.2022; karar tarihinin 05.04.2023, kesinleşme tarihinin ise 10.05.2023 olduğu tespit edilmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2022 tarihli iddianamesi ile açılan İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/559 Esas, 2023/269 sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın REDDİNE karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR