Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3819 K.2025/1435

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından bu hükme yönelik temyiz talebinin itiraz merciince incelenmek üzere mahalline iadesine karar verilmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/995 Esas, 2022/745 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan ise; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/753 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; şikayetçinin suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan yapılan incelemede ise; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın, kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın, 27.11.2013 tarihinde "Twitter" isimli sosyal medya hesabından "..9 yaşındaki kız çocuğunu koynuna almaya mazur gören din ve peygamber benim değildir, #pedofiliye savaş açtık" şeklinde yorum yazısı yazdığı; 27.04.2018 tarihinde ise "..Tarım Bakanı bağımsız ülkelerin kendi gıdasını üretebilmesidir demiş. Ulan *** halimize bakın *** geçiyorlar. Bu nasıl çaresizlik:(.." şeklinde yorum yazısı yazdığı iddialarına ilişkin olarak; Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

a-Oluş, tüm dosya kapsamı ve sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı kendisinin yaptığına dair kabulü birlikte değerlendirilmiştir.

Bu itibarla; sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımı ile halkın çoğunluk kesimini oluşturan insanların benimsediği İslam dininin en önemli değerlerinden olan Peygamberimiz Hz. ...'e ve dini değerlere yönelik olarak "çocuk istismarcısı" anlamına gelen "pedofili" kelimesini kullanarak aşağılama kastıyla hareket ettiği ve savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

İhbar tutanakları ile halkın büyük kesimini oluşturan insanların benimsediği dini değerleri herkese açık şekilde sosyal medya hesabından alenen aşağılayan sanığın eylemi kamu barışını bozmaya elverişli olarak değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 216/3. ve 218. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir. Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5/d bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması,

c-Gerekçeli karar sonunda; karar tarihinin "12.07.2023" tarihi yerine sehven "12.07.2022" tarihi olarak yazılması, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Ön inceleme bölümünde açıklandığı üzere, sanık hakkında verilen kararın kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerekmesi nedeni ile hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/753 Esas, 2023/914 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,