Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3859 K.2023/10546

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/2300 Esas, 2022/15580 Karar sayılı kararı ile "…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçenin yetersiz, vasıflandırmanın hatalı olduğuna, çelişkilerin giderilmediğine, dosya kapsamına uygun yasal yeterli ve geçerli gerekçeye dayanılmadan karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Elazığ ... Harput ... Mahallesinde yolu kapatarak ve 1471 parselle karayolu arasında kalan boşluğu otopark ve piknik alanı yapmak suretiyle işgali nedeniyle 27.06.2013 tarih ve 2013/16 sayı ile men kararı verildiği, tecavüzün devam etmesi sebebiyle yapılan müracaat üzerine suç tarihinde niza konusu yerde tecavüzün devam etmesi nedeniyle sanık hakkında ikinci kez 05.11.2014 tarih ve 92 sayı ile men kararı verildiği bu suretle sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Suçun 18.06.2014 tarihinden sonra işlendiği anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık savunması, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanık hakkında suça konu yer için 3091 sayılı Kanun gereği usulüne uygun iki adet men kararı verilip men kararlarının infaz edildiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR