Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3908 K.2024/7092

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;

A. Nitelikli kasten yaralama suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası cezalandırılmalarına,

B. Nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezaladırılmalarına,

C. Mala zarar verme suçundan 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararının sanıklar müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 13.09.2021 tarihli kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesinlik sınırının altında olması nedeni ile istinaf başvurularının usulden reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin ise sanıklar hakkında sübutu kabul olunan suç açısından teşditin fazla miktarda uygulanması ile yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar lehine takdiri indirim uygulanmaması gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesine Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;

A. Nitelikli kasten yaralama suçundan 1 yıl 18 ay hapis cezası cezalandırılmalarına,

B. Nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezaladırılmalarına karar verilmiştir.

5. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararının sanıklar müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

6. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 17.11.2022 tarihli ek kararı ile kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeni ile bu suç yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi; sanıkların, atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediklerine, müşteki beyanına dayalı olarak hüküm kurulduğuna, suçun sübuta ermediğine, unsurlarının oluşmadığına, ispat açısından yeterli delil bulunmadığına, tanıkların dinlenmediğine ve resen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların, kardeşleri olan katılan ...'i darp ettikten sonra bağlayıp araçlarının bagajında evine götürdükleri bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın 27.10.2017 tarihinde alınan doktor raporunda, sol ayak kaval kemiğinde kırık saptandığı ve atele alındığı, dudaklarda, sağ gözde, sol elde ve alt çene kısımlarında yaygın ekimoz tespit edilmiştir.

3. 27.10.2017 tarihli kolluk tutanağında katılanın aracının olay yerinde başıboş vaziyette bulunduğu ve sağ ön camının kırık olduğu belirtilmiştir.

4. Katılanın eşi olan tanık H. A. kapıyı açtığında sanıklar Osman ve Halil'in katılanı eli ayağı bağlı bir vaziyette kapının önüne getirdiklerini gördüğünü, katılanı bıraktıktan sonra gittiklerini, sanık ...'i görmediğini, katılanı ne ile getirdiklerini de görmediğini, katılanın geldiğinde ağladığını, daha sonra katılanın elini ayağını çözdüğünü ve hemen ambulansı çağırdığını beyan etmiştir.

5. Sanıkların ve katılanın kardeşi olan tanık A. A. olayı bizzat görmediğini, sonradan duyduğuna göre sanık ...'la katılanın kavga etmeye gittiğini, diğer sanıkların da ayırmak için olay yerine gittiğini, babası ile sonradan katılanın aracını alıp kendisine götürmek için olay yerine gittiklerini, ancak jandarmanın aracı oradan aldığını beyan etmiştir.

6. Katılan aşamalardaki beyanında istikrarlı olarak; her üç sanığın da kendisini darp ettikten sonra bağlayıp araçlarının bagajında evine götürdüklerini ifade etmiştir.

7. Sanıklar ... ve ...; katılanı darp etmediklerini, katılan ile sanık ...'ı kavga ederken ayırdıklarını, katılanı bağlayıp araca koymadıklarını savunmuşlardır.

8. Sanık ... savunmasında; katılanın kendisini çağırması üzerine olay yerine gittiğini, katılanı darp etmediği gibi bağlayıp aracın bagajına koymadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların, katılanı darp ettikleri, araçlarından çıkardıkları bir iple katılanı bağladıkları, bu şekilde de bir müddet darp etmeye devam ettikleri, sonrasında yine bağlı vaziyette katılanı sanık ... 'ın aracının bagajına koydukları ve katılanı evinin önüne getirip bıraktıkları ve geldikleri araçla ayrıldıkları bu şekilde birden fazla kişi ile cebir ve silah kullarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklara yükletilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların, darp ettikleri katılanı, iple bağladıktan sonra sanık ... 'ın aracının bagajına koydukları, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıktan sonra evinin önü evinin önüne getirip bıraktıkları somut olayda; Katılanın olayın hemen akabinde alınan beyanlarının Adli Tıp Kurumu raporu ile uyumlu olması, katılanın aracının olay yerinde terk edilmiş halde bulunması, tanık H. A.nın somut bilgi ve görgüsü ve sanıkların savunması ile dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik ilk derece mahkemesinin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

darp edilen katılanın şahsına zarar verildiğinden etkin pişmanlık hükümlerinin sanıklar hakkında uygulanamayacağı anlaşılmakla; sanıklar müdafinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli 2022/1826 Esas ve 2022/2843 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,