Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3991 K.2024/1650

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından verilen düzeltilerek esastan ret kararı nazara alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düzeltilerek esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından verilen diğer kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ise 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli kararıyla, sanığın üzerine atılı genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükümle ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükümle ilgili temyiz yolu açık olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu silahın sanığa ait olmadığına, Mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine, sanığın eyleminin zorunluluk hali kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, şayet ceza verilecekse haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, olay günü, kimliği belirlenemeyen kişiler tarafından kendisine ve kardeşine ateş açılmasından sonra evinde bulunan Kalaşnikof marka tüfeğini alarak, sokak üzerinde havaya birden fazla kez ateş etmek suretiyle atılı suçları işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, sanık hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin istinaf başvurusu üzerine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükümle ilgili istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükümle ilgili olarak temyiz yolu açık olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık müdafiinin bu suça ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay günü ruhsatı olmayan tüfeği ile havaya ateş ettiğini doğruladığı, 07.06.2021 tarihli kriminal rapora göre suça konu tüfek ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun kapsamında ve vahim nitelikte olduğu, 19.05.2021 tarihli olay yeri inceleme raporunda ateş edilen yerin sokak üzeri olarak tespit edildiği, atılı suçun niteliği gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, tüm bu hususlar ile dava dosyası kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğuna ilişkin Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/371 Esas, 2023/1031 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,