Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4043 K.2025/2161

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1.Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2017 tarihli ve 2017/115 Esas, 2017/333 Karar sayılı kararıyla; sanığın, halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 27.10.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde (04.01.2022 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ve mahkumiyet kararı verilerek kararın kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. Akabinde; Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/1036 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 62, 53 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3-son maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Karara sanık tarafından itiraz edilmiştir.

3. Akabinde; Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/316 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/1423 Esas, 2023/1893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Paylaşımın dini değerleri aşağılama niteliğinde olmadığına, devlet otoritesine yapılan bir eleştiri mahiyetinde olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, 16.07.2016 tarihinde saat:16:52'de "Facebook" isimli sosyal medya hesabından "insanlıktan çıkmak nerede başlar" başlıklı içeriği "...onlar bize tanklarla ateş açtı diyerek, teslim olmuş bir çocuğun, üstelik deişinize geldiği sürecetaptığınız emir kulu zavallı bir mehmetciğin üzerine elli kişi çöküp gırtalığını ***yi hak görmekte başlar.

Gezi'de halka ateş açılır, onca genç öldürülürken oh olsun diyip,vatanının ağacına sahip çıkmak için sokağa çıkanları vatan haini ilan ederken, kendin, hem de kendi aşağılık çıkarların uğruna ağzından kuduz salyalar saçarak- sanki kurduğun karanlık şeirat düşlerini bilmiyoruz- güya demokrasi vatan millet sakarya teraneleriyle sokağa döküldüğünde başına gelenlerden şikayet etmekte başlar..." şeklinde olan yazıyı paylaştığı iddiasına ilişkin olarak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesi "Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılayan kişi, fiilin kamu barışını bozmaya elverişli olması halinde, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

Somut olayda, sanığın paylaşımı ve savunmaları özü itibarıyla değerlendirildiğinde; paylaşımının halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri aşağılama niteliğinde olmadığı, İslam Ansiklopedisinde de izah edildiği üzere "şeriat" kavramının sadece İslam dinine özgü olmadığı, İslam şeriatinden bahsedildiği gibi Yahudi ve Hristiyan şeriatından da bahsedilebildiği hususu ile sanığın dini değerleri aşağılama amacının olmadığına, devlet otoritesini eleştiri amacıyla söz konusu paylaşımı yaptığına dair aksi kanıtlanamayan savunmaları da dikkate alındığında unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre ise; basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR