Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4052 K.2024/1150

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 63 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2019/8538 Esas, 2022/6465 Karar sayılı kararı ile "…Soruşturma aşamasında alınan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından olay günü, müşteki ...'in çocuklarıyla birlikte, Yağlıdere İlçesinde ikamet eden ..., ... ve ...'in evlerinde misafir olduğu sırada; sanıklar ..., ... ve ...'nun sanık ...'a ait araçla evin önüne gelip kapıyı çaldıkları, kapının açılmaması üzerine sanık ...'un kapıyı kırarak sanık ... ile birlikte içeri girdiği,

sanık ...'un elinde bıçak olması nedeniyle, evde bulunan ...'in müşteki ...'le çocuklarını odaya götürüp kapıyı kilitlemeye çalıştığı, sanıklar...ve ...'in odanın kapısına yüklenerek kapıyı açtıkları; sanık ...'un daha önce gönül ilişkisi yaşadığı müşteki ...'e hitaben, elindeki bıçağı göstererek "benimle geleceksin" dediği, müşteki ...'in de "tamam bıçağı bırak geleceğim" dediği, ...'i ikna etmek için sanık ...'un elindeki bıçağı ...'e verip, müşteki ...'in kolundan tutup çekiştirerek evden çıkardığı,

sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın müşteki ... ile birlikte ...'ın kullandığı araçla Giresun'a döndükleri olayda, sanıklar hakkında cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince mahkûmiyet hükümleri kurulması yerine yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edilmesinin usul ve yasaya aykırı olup beraat etmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun olay günü, akşam saatlerinde, çocukları ile birlikte, ..., ... ve ...'in evlerinde misafir olarak bulunduğu sırada; sanıklar ..., ... ve ...'nun şüpheli ...'a ait araç ile evin önüne geldikleri; sanıklar...ve Muhammet'in eve girmek istedikleri; evde bulunanların kapıyı açmaması üzerine, sanık ...'un kapıyı kırarak sanık ... ile birlikte içeri girdikleri, ...'un elinde ele geçirilemeyen bıçağın bulunduğu; evde bulunan ...'in ...'un elindeki bıçak ile birine zarar vereceğini düşünerek,

mağdur ... ve çocuklarını odaya götürdüğü ve kapının arkasında bekleyerek odaya birinin girmesine engel olmaya çalıştığı, sanık ... ve ...'in odanın kapısına yüklenerek kapıyı açtıkları; sanık ...'un daha önce gönül ilişkisi yaşadığı mağdur ...'e hitaben, elindeki bıçağı göstererek "benimle geleceksin" dediği, mağdurun da "tamam bıçağı bırak geleceğim" dediği, bunun üzerine sanık ...'un elindeki bıçağı ...'e verdiği, bıçağı verdikten sonra mağduru saçlarından tutarak ve sürükleyerek evden çıkardığı; bu sırada dışarıda beklemekte olan sanık ...'ın evin kapısına geldiği,

...'in şüpheli ...'dan almış olduğu bıçağı sanık ...'a teslim ettiği olayda, sanığın cebir tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, mağdur ...'in çocuklarıyla birlikte, Yağlıdere İlçesinde ikamet eden ..., ... ve ...'in evlerinde misafir olduğu sırada; sanıklar ..., ...ve ...'nun sanık ...'a ait araçla evin önüne gelip kapıyı çaldıkları, kapının açılmaması üzerine sanık ...'un kapıyı kırarak sanık ... ile birlikte içeri girdiği, sanık ...'un elinde bıçak olması nedeniyle, evde bulunan ...'in mağdur ...'le çocuklarını odaya götürüp kapıyı kilitlemeye çalıştığı, sanıklar...ve ...'in odanın kapısına yüklenerek kapıyı açtıkları; sanık ...'un daha önce gönül ilişkisi yaşadığı mağdur ...'e hitaben, elindeki bıçağı göstererek "benimle geleceksin" dediği,

mağdur ...'in de "tamam bıçağı bırak geleceğim" dediği, ...'i ikna etmek için sanık ...'un elindeki bıçağı ...'e verip mağdur ...'in kolundan tutup çekiştirerek evden çıkararak atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR