Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4146 K.2023/9826

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2018 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Bartın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; "Her ne kadar sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; yüklenen suçun unsurları oluşmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan BERAATİNE” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde Bartın ili Hasankadı Beldesinde kanalizasyon inşaat çalışmaları sırasında, sanığın kanalizasyon inşaat ve şantiye şefi olarak görev yaptığı ve dosya içerisinde mevcut tapu kaydından tapuda F28-b-18-b-2-a pafta, 229 ada, 2 nolu parsel sahibi katılan ... adına bahçe olarak kayıtlı bulunan taşınmaz üzerinde 04.02.2016 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında tespit ve tevsik edildiği üzere katılanın yola bitişik olan bahçesindeki tel çit avlayı yıkarak,

taşınmaz üzerinde bulunan dut ağacını yıktıkları ve yine taşınmaz üzerinde çukurluklar, taş ve toprak birikintileri oluşturacak şekilde yol ve kanalizasyon çalışması sırasında yoldan iş makinaları aracılığı ile kaldırdıkları toprak ve çakıl yığınlarını katılana ait araziye dökmek suretiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Bartın ili Hasankadı Beldesi Kanalizasyon yapım işini üstlenen şirkette şantiye şefliği yaptığı, kanalizasyon yapım çalışmalarından dolayı katılana ait taşınmaz üzerine moloz taşı ve toprak döktüğü ancak molozların kaldırılmamasının atılı suçu oluşturmayacağı gerekçesiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, Bartın Hasankadı Beldesinde yapılan yol ve kanalizasyon çalışmaları sırasında zeminden kaldırdıkları moloz olarak tabir edilen toprak ve çakılları katılana ait araziye dökmek suretiyle dikili ağaçlarına zarar verdiği anlaşılarak mahkumiyetine karar verilmiş olup ayrıca molozları kaldırmaması nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçu oluşmayacağından sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,