Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4231 K.2024/5350

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

müşteki vekilinin ise mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, sanık müdafiinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık müdafiinin aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gemlik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli kararı ile özetle "...sanık hakkında aynı Kanun’un 13/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, mahkemece sanığa önödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması, önödeme şartının sağlanmaması halinde, CMK'nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada; Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 500,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki ... müdafiinin temyiz istemi; vekalet ücretine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz istemi; Lehe hükümlerin uygulanmadığına ve basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği v.b gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, başka bir soruşturma kapsamında sanığın bulunduğu araçta yapılan aramada 24 adet fişek ele geçirildiği bu suretle 6136 sayılı Kanun'a muhalefet edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde

6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden müştekinin, suçtan zarar gören sıfatının olmadığı ve 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı, anlaşılmakla, müşteki vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi dördüncü fıkrası gereği cezalandırıldığı, atılı suçun ön ödeme ve basit yargılama usulü kapsamında olduğu bu hususun Mahkemesi tarafından değerlendirildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesine göre seri yargılama usulü kapsamında olmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın ikrar içeren savunması, olay tutanağı ve kriminal rapor birlikte değerlendirildiğine sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkeme kabulünün uygun olduğu, mahkemesi tarafından basit yargılama usulünün uygulanma gerekçesinin olduğu ve sanık hakkında lehine hükümler uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş karar da hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Müşteki vekilin temyiz isteği yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/400 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararırına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden