Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4251 K.2023/10245

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2011 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bentleri, 62 nci maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın temyiz istemi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli bozma ilamında özetle, ''.... Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden hüküm kurulması ve eylemin silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirilmesi karşısında, TCK'nın 109/3-a maddesi gereğince cezasından artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi '' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itirazın reddi üzerine 29.09.2020 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 30.11.2021 tarihinde sanığın tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/139 Esas, 2022/600 Karar sayılı ilamı ile ihbarda bulunulduğu, işbu ilamın 27.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

6. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; hükmün 4 üncü fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi yerine sehven aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirim yapıldığının belirtilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın temyiz dışı sanıklar Adem Kar, İbrahim Kar ve Yaşar Kar ile birlikte katılanı kolundan tutarak zorla arabaya bindirdiği, ormanlık alana götürdükleri ve darp ettikleri, katılanın kaçarak serbest kaldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanununu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

mercii tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrası, seksen dokuzuncu fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinde ''Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır'' düzenlemesine yer verildiği cihetle;

Somut olayda; sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açılan duruşma üzerine sanığa tebligat çıkarıldığı ancak davetiyenin iade edildiği, sanığa duruşma günü usulüne uygun şekilde bildirilmeden ve kendisini vekaletname ile temsil ettiren ve vekillikten azledildiğine ilişkin bilgi ve belge de bulunmayan sanık müdafii Av. Azamet Erdem'e usulüne uygun olarak duruşma günü tebliğ edilmeden yokluklarında yargılama yapılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre ise,

Sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi yerine aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,