Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4261 K.2024/2091

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın parada sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 53 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (11). Ceza Dairesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/11715 Esas, 2022/1930 Karar sayılı kararı ile "....sanığa atılı sahte parayı bilerek kabul etme suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanın suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi..." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada.

Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi 24.11.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 197 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci, 53 üncü, 54 üncü, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak öncesinde sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesindeki hüküm uyarınca sanığın 10 ay hapis ve 6.080 TL cezalandırılmasına ve 54 üncü maddesi uyarınca sahte banknotun müsaderesine,

sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak öncesinde sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesindeki hüküm uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, görevliler tarafından yapılan üst aramasında üzerinde 1 adet 200,00 TL, 1 adet 100,00 TL, 1 adet 50,00 TL sahte banknot muhafaza ettiği ve mağdur ... adına kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş ancak üstünde sanığa ait fotoğraf bulunan sürücü belgesinin ele geçirildiği, sanığın bu suretle parada sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 05.03.2015 tarihli kolluk tutanağı ile sanığın üzerinde uyuşturucu madde, suça konu 1 adet 200,00 TL, 1 adet 100,00 TL, 1 adet 50,00 TL toplamda 3 adet 3500,00 TL'lik sahte olduğu anlaşılan banknotların ve sahte sürücü belgesinin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Türkiye Cumhuriyeti ... Ankara Şubesi'nin sahte banknot inceleme ve değerlendirme raporunda, ele geçirilen banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirtilmiştir.

4. 29.04.2015 tarihli Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporuna göre; sürücü belgesinin tümden sahte olarak düzenlendiğinin ve sahteliğinin, ilk nazarda ve kolaylıkla dikkat çekmeyeceği için iğfal kabiliyetine haiz olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki savunmaları, 05.03.2015 tarihli kolluk tutanağı, ... raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın memlekette tedavülde bulunan parayı sahte şekilde kabul edip, muhafaza eden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanığın ikrarı, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporu, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde sanığın fotoğrafını taşıyan ancak ... adına düzenlenmiş sürücü belgesinin ele geçirilmiş olması karşısında; mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR