Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4267 K.2024/1155

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın eksik inceleme ile verildiğine, şikayet süresinin sanık ve katılanın edim tarihinden itibaren başlatılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanın babasından kalan taşınmaza girmesinin engellendiği andan itibaren şikayet süresinin başladığına, sanığın işgalinin devam etmesi nedeniyle temadi eden suçlarda şikayet süresinin işlediğinden bahsedilemeyeceğine, keşif yapılmadan eksik incelemeyle karar verildiğine, suça konu taşınmazın paylı mülkiyete konu olup sanığın, taşınmazın tamamını kullandığı ve katılanın tasarruf etme hakkını engellediğinden atılı suçun unsurlarının oluştuğu bu neden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın ortaklığın giderilmesi davası açtığı için şikayetin yapıldığına, taşınmazların iştirak halinde mülkiyete tabii olduğuna, iştirak halindeki mülkiyette tarafların taşınmazın her bir noktasında mülkiyet hakkı bulunduğuna, bu nedenle sanığın eyleminin suç oluşturmadığına, müşterek mülkiyet olarak kabul edilse bile 6 adet taşınmazın bulunup bu taşınmazlardan büyük bir kısmının boş olduğuna, katılanın taşınmazları kullanmamayı tercih ettiğine, mahkemenin taraflar arasındaki ihtilafın hukuki olduğu yönündeki tespitinin doğru olduğuna, tarafsız tanıkların sanığın katılanın araziyi kullanmasını engellemediğini beyan ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanla beraber iştirak halinde malik oldukları babalarından kalma taşınmazların tamamını kullanıp, katılanın kullanmasını engellediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu gayrimenkullerin el birliği (iştirak) halinde mülkiyete tabi olduğu, taşınmazdaki paylı mülkiyet halinin rızai, fiili yada kazai taksimle çözülmediği, maliklerinin her birinin taşınmazın tamamında payları oranında hak sahibi oldukları, paylı mülkiyete konu taşınmazlarda, sadece üzerinde maddi olarak fiili veya rızai taksimle her bir paydaşın taşınmazın belli bir yerini kullanması durumunda diğer paydaşın kullandığı yere paydaşlardan birinin hak iddia etmeden girmesiyle ancak hakkı olmayan yere tecavüz suçuna şekil verebileceği,

aksi halde her bir paydaşın payı oranında yetkisi olmakla taşınmazın tamamı üzerinde mülkiyet hakkı bulunduğu bu sebeple taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkı olan paydaşın bu suçu işleyemeyeceği, paydaşların birbirine ait hak ihlalleri ve malik oldukları taşınmazın üzerinde bir diğerine danışmadan yapılan tasarruflarının hukuk mahkemelerinin konusu olduğu, katılanın istediği anda tarlaları kullanabildiği,

hali hazırda katılan tarafından açılmış bir ortaklığın giderilmesi davası bulunması hususlarına nazaran, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı aralarındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu anlaşılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın uyuşmazlığa konu ortak miras bırakanları olan babalarından intikal eden elbirliği mülkiyetine konu taşınmazın 11 yıldır ağabeyi olan sanık tarafından kullanıldığını beyan edip sanığın iddianamenin düzenlendiği tarih itibariyle kesintisiz olarak taşınmazı kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması ve katılanın hakkı olmayan yere tecavüz suçuna konu fiil ve failden yaklaşık on bir yıl önce haberdar olmasına rağmen 21.09.2020 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle katılanın şikayet hakkını 6 aylık kanuni süre içinde kullanmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşürülmesine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçu niteliği itibari ile temadi eden suçlardan olup temadi devam ettiği sürece suçtan zarar görenin şikayet hakkının devam ettiği, katılanın şikayette bulunduğu tarihe kadar sanığın taşınmazı kullanmaya devam ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR