Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4272 K.2024/877

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2021/13484 Esas, 2022/14568 Karar sayılı kararı ile "…sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250.maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başasavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın hukuka aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına, suçsuz olduğuna, suç kastı bulunmadığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Özdemir Köyü 202 ve 897 nolu parselde bulunan ve öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş köy tüzel kişiliğine ait mera vasfındaki araziye ev, ahır, tandır evi ve duvar yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, bozma sonrası seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla dosyanın durma kararı verilerek Patnos Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine Patnos Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın bu gerekçe ile gereğinin takdir ve ifası için bir müzekkere ile tekrar mahkemesine gönderilmesi gerekirken 06.04.2023 tarihli iddianameyle aynı eylem nedeniyle iddianame düzenlenerek dava açıldığı düzenlenen bu nedenle ikinci iddianame ile açılan davanın mükerrer dava olduğu,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince 06.04.2023 tarihli iddianameyle açılan mükerrer kamu davasının reddine yada her iki iddianamenin birleştirilerek, 21.07.2015 tarihli ilk iddianame ile açılan kamu davası hakkında karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek 06.04.2023 tarihli ikinci iddianameye ilişkin hüküm kurulması suretiyle mükerrerliğe sebebiyet verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığa yüklünün suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 21.07.2015 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 2015 olarak yazılması,

3. Sanık hakkında verilen 03.11.2015 tarihli ilk kararda tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine karşın sanığın temyizine istinaden verilen bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı olarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR