Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4313 K.2024/508

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suç dolayı 11 ay 20 gün hapis cezası ile 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11.07.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının hükümden çıkarılmasına, yerine "sanık üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sabit olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine," hükmü eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; olay yeri tutanağında arka koltukta gözle görülür mermi kutusunun bulunduğu belirtildiğinden, tutanak mümzilerine ve sanığa yeniden sorulmak suretiyle bu husus her türlü şüpheden uzak bir biçimde aydınlatıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; kolluk ekiplerinin Çetin Beton polis kontrol noktasında yapmış olduğu uygulama esnasında araç sürücüsü olan sanıktan kendi rızası ile aracın sağ tarafında bulunan torpido bölümünü açması istenildiğinde sanığın kendi rızasıyla gözle görülen bölümde 1 adet Zigana T marka 9x19 mm çapında silah, 2 adet içinde 15 adet fişeğin basılı olduğu şarjörü görevlilere teslim ettiği, ayrıca kendisine başkaca suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda aracın arka koltuğunda bir kutu içerisinde bulunan 24 adet dolu fişeği görevlilere teslim ettiği, silah, şarjör ve fişeklerin muhafaza altına alındığı, böylece sanığın ruhsatsız ateşli silah taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Antalya Bölge Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 27.09.2022 tarihli uzmanlık raporunda, silah ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun'da belirtilen yasak nitelikteki ateşli silah ve fişeklerden olduğu, silahın aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olmadığı belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "... somut olayda; hakim yahut Cumhuriyet savcısından alınmış bir arama kararı olmadığı gibi herhangi bir önleme araması kararı da bulunmadığı, devletin kamu gücünü kullanan kolluk görevlilerinin, kontrol etme iradesi serdeden tavırları karşısında direnme gücü bulunmayan sanığın aramaya rıza yönünde serbest iradesinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğu ve bu hukuka aykırı delillere istinaden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilemeyeceği..." gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli, 2016/20-1453 Esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27 nci maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe

arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak, izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayda sürücü olarak sanığın kullandığı aracın şüphe üzerine çevrildiği,

sanıktan kendi rızası ile aracın sağ tarafında bulunan torpido bölümünü açması istenildiğinde sanığın kendi rızasıyla aracın torpido bölümünde ve arka koltuğunda bulunan, gözle görülebilen silah, fişek ve şarjörleri teslim ettiği, suça konu eşyaların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu sanığın suça konu tabanca ve fişekleri taşıdığını kabul ettiği ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde yargılamanın adil olduğu anlaşılmakla,

sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR