Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4318 K.2024/279

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi üzerine Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli 2015/465 Esas, 2915/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasına karar verilmiştir.

4. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli kararı ile gerekçe yazılmadan hüküm açıklandığı ve ihbara konu ilamın uzlaşma kapsamında olması nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılmadan karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay hastanede yatarak tedavi gören eşine refakat etmek üzere uzun bir süredir hastanede refakatçi olarak kalan müşteki, hastanede temizlik işçisi olan sanığa kredi kartı borcunu yatırması için 40,00 TL para ile kredi kartını verdiği, ancak sanığın müşteki adına düzenlenen kredi kartını rızası dışında kullanarak alışveriş ve nakit para çekimi yaparak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 24.08.2010 tarihli dilekçe ile savcılığa müracaat ederek, rızası dışında en son 31.05.2010 tarihinde harcama yapıldığı anlaşılan hesap özeti ile 14.07.2010 tarihli gönderici sanık ..., alıcısı katılan ... olan 70,00 TL tutarlı ödeme dekontu dilekçe ekinde eklendiği,

3. 21.06.2010 hesap kesim tarihli ekstrede; 29.03.2010 günü ALLIANZ Çağrı Merkezi isimli işyerinden 11 taksitle toplam 257,27 TL tutarında harcama, 26.05.2010 günü, 4 ayrı işlem ile toplam 170,00 TL nakit avans çekimi, 31.05.2010 günü, İyigün Kuyumculuk isimli işyerinden iki ayrı işlem ile toplam 132,00 TL harcama yapıldığı,

4. 21.07.2010,21.08.2010 ve 02.11.2010 hesap kesim tarihli ekstrelerde, ALLIANZ Çağrı Merkezi isimli işyerinden 11 taksitle toplam 257,25 TL yapılan harcamaya ilişkin aylık 23.38 TL bedelli olmak üzere 3 üncü, 4 üncü ve 7 nci taksit kesintisi yapıldığı anlaşılmıştır.

5. Sanığın 02.06.2011 tarihinde müştekiye ait hesaba 588.00 TL yatırdığına dair dekont dosya evrakına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Gerekçe bölümünde dosya ile örtüşmeyen adli rapor ve tanık beyanlarından bahsedilmesi sair gerekçeler itibariyle hükmü gerekçesiz kılmadığı gibi, sanığın suç kabul edilen fiili ve nitelendirmesinin kararda belirtildiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında müştekinin para çekmek üzere sanığa verdiği kendisine ait kredi kartı ile bilgi ve rızası dışında harcama ve nakit avans çekme işlemi yapıldığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, adli para cezasına esas gün sayısının alt sınırın üstünde hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini isabetli bulunmamış ise de bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 20 tam günün 5 güne, aynı Kanun'un 168 inci maddesinin ikinci fıkrası ile belirlenen 10 tam günün 2 güne aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 8 tam günün 1 güne,

52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 160,00 TL adli para cezasının ise 20.00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,