Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4314 K.2024/5688

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin geçmesinden ... sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme istemli dilekçesinin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS (Merkezi Nüfus İdare Sistemi) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sitemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre;

sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında bildirdiği, aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese MERNİS şerhi ile çıkarıldığından tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği ve 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 29/01/2013 tarihli iddianamesi ile sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan cezalandırılması ve suça konu silahın müsaderesine karar verilmesi talep olunmuştur.

2. Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2013 tarihli, 2013/134 Esas ve 2013/838 Karar sayılı karar ile, sanığın, 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli 10 ay hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, suça konu silahın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Kararın usulüne uygun verilmediğine, yokluğunda verildiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; olay tarihinde sanığın aracında yapılan aramada, 6136 sayılı Kanun kapsamında ruhsatsız olduğu belirlenen tabancanın ele geçirildiği iddialarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı suç için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak, mahkeme tarafından mahkumiyet kararının verildiği 17.05.2013 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2013 tarihli, 2012/134 Esas, 2013/838 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,