Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4355 K.2025/6322

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/743 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesimini, sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 62... /1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar sanık tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/42 Esas, 2023/2143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Paylaşımlarının suç teşkil etmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "..." isimli sosyal medya hesabından yayınladığı video ile Hz. Peygamber hakkında "pedofili" isnadında bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesi "Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılayan kişi, fiilin kamu barışını bozmaya elverişli olması halinde, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde olup; sanığın İslam dininin en önemli değerlerinden olan Hz. Peygamber'i aşağılama şeklindeki paylaşımının, paylaşımdan rahatsız olan vatandaşların ihbarları dikkate alındığında kamu barışını bozmaya elverişli olduğu ve sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 216/3 ve 218/1. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)5271 sayılı Kanun'un 251/8. maddesi "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindedir.

"Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama" suçu ile tefrik edilen "Cumhurbaşkanına hakaret" suçlarının suç tarihlerinin ve mağdurlarının farklı olduğu ve birlikte işlenmediği dikkate alındığında anılan hükmün uygulanamayacağı anlaşılmakla ve sanığın eylemine uyan suçun üst sınırının "1 yıl 6 ay hapis cezası" olduğu gözetildiğinde.

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ...basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar vermesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması

imkanının doğmuş olması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

b-)Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR