Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4365 K.2024/5411

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında verilen kararların; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.11.2021 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında yağma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, kararın eksik ve hatalı olduğuna, suçun sübuta ermediğine, hukuka aykırı delil olan ses kayıtlarının hükme esas alındığına, somut delil bulunmadığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, suçun vasfında hataya düşüldüğüne, suçun unsurlarının oluşmadığına, ses kayıtlarının hükme esas alınamayacağına, mağdurların beyanlarını değiştirdiklerine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; mağdurların özel hayatlarına ilişkin görüntüleri ele geçiren sanıkların, bu görüntüleri kullanarak şantaj yapmak suretiyle, mağdurları iş yerinde alıkoydukları ve yağmalamaya teşebbüs ettikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar müdafilerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.03.1990 günlü ve 1990/8-3-70 , 09.10.2007 günlü ve 2007/11-44-200 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi, o hadise hakkında dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği; ayrıca, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre de hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği.

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.11.2021 tarihli iddianamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu dikkate alınmadan, yapılan yargılamaya devamla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklara ek savunma verilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli, 2023/122 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,