Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4468 K.2024/6959

Mahkemece hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve tüm aramalara rağmen bulunamadığı gerekçesiyle ilanen tebligat yapıldığı, ilanen tebliğin 7201 sayılı Kanunu'nun 29 uncu maddesine göre usulsüz olduğu, hükmün usulen kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin 07.09.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin öğrenme üzerine süresinde temyiz talebinde bulunduğu ve hükmün henüz kesinleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2014 tarihli kararı ile sanığın özel belgede sahtecilik ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli kararı ile "Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli kararı ile sanığın sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, bozma gereklerinin yerine getirilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdur bankaya müşteki ... adına başvurarak sahte kredi kartı ürettiği ve sahte olarak üretilen kredi kartı ile birden fazla harcama işlemi yaparak yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Müşteki beyanı, banka cevabi yazıları, Kriminal raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR