Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4496 K.2024/814

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 33.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli kararı ile duruşma yapılmaksızın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280 inci maddesi birinci fıkrası (a) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün ikinci maddesi bütünüyle yerinden çıkartılarak yerine "sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,..." maddesi eklenerek dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kanuna ve usule uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; 31.01.2021 günü saat 20:30 sıralarında petrol istasyonu market kısmında market görevlisinin sanık ... ve temyiz dışı kalan sanık ... tarafından silahla tehdit edildiği olayıyla ilgili olarak yapılan soruşturma kapsamında kolluk kuvvetlerince sanık ... ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın kaldıkları pansiyonun odasına gelindiği, her iki şahsın da oda içerisinde oldukları, temyiz dışı kalan sanık ...'ın "silahın kendisine ait olduğunu" söyleyerek elbise dolabı içerisindeki bir adet ruhsatsız tabanca, tabancaya ait şarjör ve 5 adet fişeği kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde sanık ...'nın ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Ankara Kriminal Polis Müdürlüğünce düzenlenen 12.03.2021 tarihli uzmanlık raporunda, tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun kapsamındaki silah ve fişeklerden olduğu, tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte olmadığı belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince "... sanıkların aynı suç işleme kararı kapsamında fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek iştirak halinde 6136 sayılı Kanuna göre yasak nitelikteki silah ve fişekleri birlikte üzerilerinde bulundurup taşıyıp, kiralık araçta ve pansiyon odasında da bilerek ve isteyerek birlikte muhafaza etmek suretiyle üzerlerine atılı suçu müştereken işledikleri..." gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "...Sanık ... ile istinaf dışı sanık ...'ın duruşmadaki beyanları, silahı BP akaryakıt istasyonunda belinden çıkartarak pompacıya doğrultan kişinin sanık ... olması, silahın teslim alındığı ve her iki sanığın kaldığı otel odasında elbise dolabından silahı çıkartıp veren kişinin sanık ... olması, her iki sanığın kovuşturma beyanlarında silahın sanık ...'a ait olduğunu beyan etmeleri birlikte nazara alındığında, suça konu silahın sanığa ait olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı..." gerekçesiyle sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanık ... ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın savunmaları, olay yeri tutanağı, güvenlik kamera kaydı inceleme tutanağı, kriminal uzmanlık raporu ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kiraladığı araçta suç konusu aynı silahı daha önce bulundurduğu,

sanığın ve temyiz dışı kalan sanık ...'ın "silahın kendisine ait olduğu" yönünde ayrı ayrı beyanlarda bulundukları, sanığın Afan'ın tekerrüre esas adli sicil kaydı olduğundan soruşturma aşamasında o şekilde, "silahın kendisine ait olduğu" yönünde beyanda bulunduğunu belirttiği,

suça konu silahın her iki sanığın da ortak olarak kullandığı pansiyon odasındaki vestiyerden alınmak suretiyle kolluk kuvvetlerine teslim edildiği hususları dikkate alındığında sanıkların ele geçirilen silahı müştereken taşıdıkları anlaşıldığından sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR