Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4500 K.2024/531

Sanık hakkında bozma üzerine 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 15 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2015 tarihli kararıyla sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasıyla; aynı kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Denetim süresi içinde sanığın kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınmış ve 27.04.2016 tarihli kararla hükümlerin 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası olarak açıklanmasına karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli kararıyla sanığın fikri içtima kuralı gereğince yalnızca 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş; ve Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararıyla sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın bir adet tabanca ve bir adet sustalı bıçak taşımak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Adana Kriminal Polis Laboratuvarlığı Müdürlüğü uzmanlık raporuna göre; söz konusu tabancanın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olan ateşli silahlardan; yine söz konusu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan bıçaklardan olduğu belirtilmiştir. 3. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlediğini kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde;

bozma öncesi verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 27.04.2016 tarihli hükümde sanığın 10 ay hapis ve 500,00 TL ile 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın sanık tarafından temyiz edildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra verilen 14.09.2023 tarihli son hükümde 1 yıl 3 ay hapis ve (4) eşit taksitte ödenmek üzere 2.000,00 TL adli para cezasına hükmolunarak 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi)’nin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezanın 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,