Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4520 K.2024/1120

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nallıhan Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2017 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk

Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00'er TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkların ihale gereğini yerine getirdiklerine, sanıkların suç işleme kastı olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanıklardan ...'nın sahibi ve yetkilisi olduğu Abide Proje Limited Şirketinin İller Bankasından atık su arıtma tesisi inşaatı ihalesini aldığı, inşaatın yapılacağı yerin katılanın parsellerine yakın olduğu, sanıkların katılanın 199 ada 6 parselde bulunan taşınmazının 253,16 m², aynı ada 13 parsel sayılı taşınmazının ise 181,75 m²'lik kısımlarını makinelerle kazarak kullanılamaz hale getirmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanıkların üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı kabulü ile sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Şirkete ait projeyi yaparken katılana ait 199 ada 6 parselde bulunan taşınmazının 253,16 m², aynı ada 13 parsel sayılı taşınmazının ise 181,75 m²'lik kısımlarını makinelerle kazarak kullanılamaz hale getirmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz etmeleri nedeni ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince beraatlerine karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Sanıkların katılanın açtığı el atmanın önlenmesi davasına rağmen tecavüze devam ettikleri anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteğine Yönelik

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, İller Bankası Genel Müdürlüğü tarafından Nallıhan Atık Su Arıtma Tesisi ve Kısmi Kanalizasyon İnşaatı Şirketine, atıksu arıtma tesisi yapım ihalesinin 15.05.2013 tarihinde ihale edildiği, inşaatın yapılacağı yerin dava konusu parsellere yakın 199 ada 10, 15 ve 251 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda olduğu, 10.04.2019 bilirkişi kurulu raporuna göre, şirket yetkilisi sanık ...

Nallı ve şirket saha sorumlusu ...'nin bir hakka dayanmaksızın katılana ait 199 ada 13 ve 6 sayılı parsellere yol, kanal, kanalizasyon rögar bacaları gibi yapılar yaparak tecavüz ettikleri ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Nallıhan Asliye Hukuk Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli 2014/12 -2016/62 sayılı katılanın açtığı el atmanın önlenmesi davasında tecavüzün önlenmesine, tecavüzlü alan içerisindeki yol, kanal, kanalizasyon rögar bacaları dahil tüm yapıların yıkılmasına, taşınmazların eski haline iadesine karar verilmesine rağmen sanıkların tecavüze devam ettikleri anlaşıldığından sanıkların suç işleme kasıtlarının olmadığına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Sanıkların kişilik özellikleri ve suçtan oluşan zararı gidermemiş olması nedeniyle koşulları oluşmadığından, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlekrle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN

ONANMASINA,