KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/4580 E., 2024/6106 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Karar
- Temyiz isteminin reddine dair
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.06.2023 tarihli ve 2020/828 Esas, 2022/2762 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2017 tarihli kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan “6 yıl hapis, 2.000,00 TL adli para" hapis ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir” şeklinde hükmün temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2020/828 Esas, 2022/2762 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4580, K. 2024/6106, 9 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama