Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4610 K.2023/10628

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2023 tarihli iddianamesiyle sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Diyarbakır 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05.10.2023 tarihli kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında arama kararı bulunmadığına, suç kastı bulunmadığına, adli para cezası miktarının yüksek olduğuna, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Diyarbakır 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2023/1253 değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden Peyas Mahallesi Selahattin Eyyubi bulvarı üzerinde yapılan sabit yol uygulamasında ... plaka sayılı aracın durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, kimlik kontrolü yapıldığında sanığın tedirgin hareketleri üzerine araç içerisinde gözle görünür kısımlarında yapılan kontrollerde araç içerisinde görünür vaziyette vahim nitelikte uzun namlulu silah, şarjör ve fişeklerin ele geçirildiği yine sanığın aracında bulunan torpido gözünde yasak nitelikte tabanca, şarjör ve fişeklerin ele geçirildiği ve bu suretle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık, ele geçen silahların kendisine ait olduğunu, hasımları olması nedeniyle bulundurduğunu beyan ederek atılı suçu ikrar etmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporunda ele geçen tüfeğin atışasalih olduğu, mekanik arızasının bulunmadığı, birlikte gönderilen 89 adet fişeğin 7,62x39 mm çap ve tipinde olup, çap ve tipine uygun ateşli silahlarda kullanılmak üzere imal edildiği,mukayese atışlarında kullanıldığı ve fişeklerin patladıkları, söz konusu tüfek ve fişeklerin 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 inci maddesinin 4 üncü fıkrası kapsamında bulunan vahim silahlardan olduğu; ayrıca ele geçen tabancanın da mekanik arızası bulunmadığı,

yanında incelenen 42 adet fişeğin 9x19 mm çap ve tiplerine uygun ateşli silahlarda kullanılmak üzere imal edildiği, söz konusu fişeklerden 3 adedinin birlikte gönderilen tabanca ile yapılan deneme ve mukayese atışlarında kullanıldığı ve patladıkları, söz konusu tabanca ve fişeklerin de 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 inci maddesinin 4 üncü fıkrası kapsamında yasak niteliği haiz olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın kabulüne, olay tutanağına ve suç eşyalarının niteliği konusundaki kriminal rapora göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında en ağır cezayı gerektiren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Kabule göre de, tekerrüre esas alınan sanığın adli sicil kaydındaki Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/2801 esas ve 2022/2916 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin tatbik edilmediği ve bu nedenle sanık hakkında 2.kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarih ve 2023/3612 Esas, 2023/2196 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesine ait hükmün 10.fıkrasından ''Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/2801 esas ve 2022/2916 Karar sayılı ilamı'' ve ''ikinci kez'' ibarelerinin çıkarılmasına ;

yerine '' Diyarbakır 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2018/589 Esas, 2021/253 Karar sayılı '' ilamının yazılması suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,