Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4614 K.2024/5911

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği, suçun temadi eden suçlardan olduğu ve temadinin de şikayet tarihinde kadar devam ettiği bu nedenle de temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmediği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli kararı ile.

"1094 parsel nolu taşınmazın tapu kaydı getirilerek maliki ve vasfı belirlenip, mahallinde keşif yapılarak suça konu yerin suç tarihi olan 2013 yılına kadar belediye ya da köy tüzel kişiliği sınırları içinde kalıp kalmadığı belirlendikten sonra köye ait TCK.nın 154/2 maddesinde sayılan ve köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerde veya orman niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının , 5237 sayılı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz isteği, sanığın suçunun sabit olduğu, bozma ilamında belirtilen eksikliklerin giderilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın Akfırat Mahallesindeki 1094 parsel sayılı taşınmazı malikiymiş gibi işgal ederek başkalarına kiralamak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı tarihi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR