Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4667 K.2025/8042

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 7/2. maddesinde bulunan "temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." şeklindeki düzenlemeye göre değerlendirme yapılmıştır.

Dairemizin 07.10.2024 tarihli ve 2021/17787 Esas, 2024/7382 Karar sayılı kararı başta olmak üzere yerleşmiş içtihatlarına göre şikayetçinin "kamu barışına karşı suçlar" bölümünde düzenlenen suç işlemeye tahrik suçunu temyiz etme hakkı bulunmadığı ve esas yönden incelenecek olan suçun kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu olduğu belirlendiğinden.

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun, 23.01.2024 tarihli ve 32438 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay (4).