KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/4680 E., 2025/7569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/117 Esas, 2023/992 Karar
- Suç
- Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama
- Fiil tarihi
- 08.01.2021
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
553 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
1. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/1376 Esas, 2021/2700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan suçun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş; karara Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmiştir.
2. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/247 Esas, 2022/1124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan
suçun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş; karara karşı Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/117 Esas, 2023/992 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Unsurları yönünden oluşan suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın Instagram isimli sosyal medya hesabında, üzerinde “Allah’a bir kez daha yenildim abi”, “peygamber efendimizin takım taklavat-ül şeriflerini koruyan armor-t..lık”, “lan tam atom parçalıyordum kim değiştirdi bu alfabeyi”, “Alhamdurillah here we go again”, “siz Türkiye ateistleri çok zekisiniz, iyi yakalamışsınız, Kur’an’da post makinası hiç geçmiyor” şeklinde yazılar bulunan görseller paylaştığı iddiasına ilişkin olarak;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı görülmüştür.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 216/3. maddesi, “Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılayan kişi, fiilin kamu barışını bozmaya elverişli olması halinde, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmünü içermektedir.
Dosya kapsamındaki paylaşım içeriklerinin incelenmesinde; paylaşımların anlamsız, tutarsız ve ciddiyetten uzak olduğu, sanığın dini değerlere yönelik özel bir aşağılama kastının bulunup bulunmadığı konusunda şüphe hasıl olduğu ve Mahkemelerin paylaşımların kamu barışını bozmaya elverişli nitelikte olmadığına dair değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle, unsurları yönünden oluşmayan suçtan verilen beraat kararında, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında unsurları yönünden oluşmayan suçtan beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/117 Esas, 2023/992 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk fıkrasının başına "5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4680, K. 2025/7569, 13 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama