Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4677 K.2025/7141

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.İlk Derece Mahkemesi Kararı ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli, 2022/741 Esas, 2023/190 Karar sayılı kararında sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yokun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-b, 43/2 delaletiyle 43/1, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/1295 Esas, 2023/1131 Karar sayılı kararı ile; "Sanığa yüklenen suçun silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 109/3-b maddesinin yanında TCK'nın 109/3-a maddesinin de uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de temel cezada teşdit yapılması karşısında bu eksikliğin sonuca etkili görülmemesi hususu dışında, Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı..." şeklindeki eleştiri ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi; Sübuta, dava dosyasında yeterli ve somut delil olmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini olmaması gerektiğine, cezada artırım yapılmasının ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...' ın, dava dışı diğer sanık ile birlikte katılanlar ... ve ...'in muayenehanesine, ele geçirilemeyen tabancayı teşhir ederek ve kafalarında kask ile girip muayenehanede bulunan katılanların ellerini plastik kelepçe ile bağlamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Dava dosyası içeriğine göre, olayda birden fazla katılanın bulunduğu, her birinin ayrı ayrı plastik kelepçe ve koli bandıyla ellerinin bağlandığı ve ağızlarının bantlandığının anlaşıldığı, olay yeri olan diş muayenehanesinde sanıkların muayenehaneye ilk girdiği anda bir kısım katılanların bulunduğu, bir kısım katılanın ise belirli aralıklarla farklı saat dilimlerinde geldiği, sanığın muayenehaneye sonradan gelen her katılan açısından ayrı bir suç işleme kararıyla hareket ettiği, her bir katılan hakkında ayrı bir suçtan ceza tayini gerekirken zincirleme suç hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiği,

suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu, fiilin gerçekleştirilme şekli yoğunluğu, sanığın katılanların ellerini ayrı ayrı plastik kelepçeyle bağladığı, ağızlarını ise koli bandıyla bantladığı dikkate alındığında ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, görüntü izleme tutanakları, mağdur beyanları, sanık savunmaları ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde, 5237 sayılı Kanun'un ''cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen ''cezada orantılılık ilkesi'' nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde,

dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/1295 Esas, 2023/1131 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,