Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4738 K.2025/1725

İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62.maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin, 29.03.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi 12.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB- 2023/109806 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 30/05/2015 tarihinde görevli memurlarca yapılan üst aramasında silah, şarjör ve mermiler ele geçirilmesi sebebiyle, sanık hakkında Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma neticesinde, anılan Başsavcılıkça düzenlenen 31/08/2015 tarihli ve 2015/270 soruşturma, 2015/161 Esas, 2015/161 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine,

Adalar Asliye Ceza "Dosya kapsamına göre, sanığın 30.05.2015 tarihinde görevli memurlarca yapılan üst aramasında silah, şarjör ve mermiler ele geçirilmesi sebebiyle, sanık hakkında Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma neticesinde, anılan Başsavcılıkça düzenlenen 31.08.2015 tarihli ve 2015/270 soruşturma, 2015/161 Esas, 2015/161 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine, Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/228 Esas, 2016/79 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin 06.04.2016 tarihinde kesinleştiği,

Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sırasında daha önce 06/02/2015 tarihinde gerçekleşen olay sebebiyle atıldığı silah tespit edilemeyen, bu sebeple muhafaza altına alınmış 5 adet kovanın da aynı silahtan atıldığının tespit edilmesini takiben, inceleme konusu 06/02/2015 tarihli eylem ile ilgili olarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/11/2015 tarihli ve 2015/154743 soruşturma, 2015/46637 Esas, 2015/39633 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine, İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/105 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin 29/03/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun kesintisiz suçlardan olduğu, hukuki kesintiyi oluşturan ilk iddianame tarihi olan 31/08/2015 tarihine kadar gerçekleştirilen inceleme konusu 06/02/2015 tarihli eylem ve inceleme dışı 30.05.2015 tarihli eylemin tek suç oluşturacağı gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi,

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesine gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi ise; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir,’’ şeklinde düzenlenmiştir.

3.6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu temadi eden suçlardan olup sanığa yüklenen iki eylem arasında hukuki veya fiili kesinti olmadığı durumda eylemin tek suç olarak değerlendirilmesi gerektiği, ancak iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin ya da suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu kabul edilerek sanığın her bir eylemi için ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği hususu Dairemizin yerleşik içtihatları ile kabul edilmektedir.

4.İncelenen dosyada; 30.05.2015 tarihinde hükümlü ...'in üst aramasında bir adet silah, şarjör ve mermilerin ele geçirilmesi sebebiyle, hükümlü hakkında Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturmada 31.08.2015 tarihli ve 2015/270 soruşturma, 2015/161 Esas, 2015/161 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine, Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/228 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkumiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 06.04.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalar Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen bu soruşturma sırasında daha önce 06.02.2015 tarihinde gerçekleşen olay sebebiyle atıldığı silah tespit edilemeyen, bu sebeple muhafaza altına alınmış 5 adet kovanın da aynı silahtan atıldığının tespit edilmesi üzerine inceleme konusu 06.02.2015 tarihli eylem ile ilgili olarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.11.2015 tarihli ve 2015/154743 soruşturma, 2015/46637 Esas, 2015/39633 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine, İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile hükümünün mahkumiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 29.03.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olması ve hükümlünün yukarıda belirtilen her iki eylem arasında hukuki ve fiili kesintinin bulunmaması, bu suçun bünyesinde sürekliliği de kapsaması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağı cihetle, İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesine 10.11.2015 tarihli sonraki iddianame ile açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

5. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d

uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III.KARAR