Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/480 K.2023/2111

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstancul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında : başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 268 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 267 nci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik araştırmayla karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay, sanığın suç tarihinde esrar maddesi ile yakalandığı ve hakkında soruşturma yapıldığı sırada mağdur ...'ın kimlik bilgilerini kullandığı bu suretle mağdur hakkında kamu davası açılmasına neden olduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur ... hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurmak suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2013 tarihli iddianamesi ile İstanbul 24. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı yapılan yargılama neticesinde mağdurun Bedir beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 3. Sanık savunmasında suçlamayı ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇEi.

Suç tarihinin, CMK 250/1. maddesinde 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında,sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,