Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4806 K.2024/294

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kadınhanı Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2.Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2021/3126 Esas, 2022/17145 Karar sayılı kararı ile "…13.11.2015 tarihli teknik bilirkişi raporunda katılana ait 111 Ada 18 no'lu parselin zemindeki mevcut sınırıyla kadastro tespitindeki sınırlarının farklı olduğunun belirtilmesi sanığın aşamalarda tarlalar arasında an diye tabir edilen zeminde var olan sınırı aşmadığını savunmasına rağmen katılana ait 111 Ada 18 numaralı parselin 14.069,13 metrekaresine ayçiçeği ektiğinin anlaşması karşısında;

suça konu taşınmazlar başında yeniden teknik ve mahalli bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak taşınmazların geçmişten beri kullanılan an denilen ve zeminde fiilen mevcut sınırları tespit edilerek sanığın suç tarihi itibariyle zeminde mevcut olan fiili sınırları aşıp aşmadığının tespitiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın suç tarihinde tapu kayıtlarına göre katılana ait alanda katılanın izni ve rızası dışında haksız işgal yaptığına, bilirkişinin devam eden kadastro mahkemesinin hatalı bilirkişi raporunu dikkate alarak rapor verdiğine, kadastro mahkemesince verilen kararın yanlış olduğu için infazının yapılamadığına ve davanın devam ettiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, yargıtay ilamında an diye tabir edilen alanla sanığın kullandığı alanın alakasının bulunmadığına, suçun oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılana ait ... mahallesi Durağanlı mevkiinde bulunan 111 Ada 18 numaralı parselin 12-13 dekarını ekerek ve su borusu geçirerek işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde 111 Ada 19 numaralı parseli kiraladığı, suça konu katılana 111 ada 18 parsel sayılı taşınmazla bu parselin sınır komşusu olduğu, 111 ada 18 parsel sayılı taşınmaz malikli ile sanığın kiralamış olduğu 111 ada 19 parsel sayılı taşınmaz malikleri arasında taşınmazların sınırlarıyla ilgili uyuşmazlık bulunduğu, suç tarihinde sanığın kiralamış olduğu taşınmazı maliklerinin kullandığı ve fiilen zeminde bulunan sınırlara göre kullandığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından suç kastı bulunmayan sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR