Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/491 K.2023/4000

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının b bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesi delaletiyle 86 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının e bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli kararıyla, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve b bentleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 38 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının a ve b bentleri ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca kazanılmış hakkı saklı tutularak cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği; yasak nitelikte delillerle ve ceza miktarında teşdit yapılarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde mağdure gibi üniversite öğrencisi olan temyiz dışı diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'in sanık ...'in talimatı ile kurdukları plan dahilinde mağdureyi zorla, sanık ...'in arkadaşı olan diğer sanık ...'ın kullandığı ticari taksiye bindirerek taksi içerisinde darp ettikleri, olay anına ait görüntüleri ise telefonla kaydettikten hemen sonra sanık ...'e istediği için izlettikleri ve bu görüntülerin sanık ...'in evinde yapılan aramada ele geçirilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, olay tutanağı, temyiz dışı diğer sanıkların beyanları, video görüntülerine ilişkin tutanak, mağdure hakkında alınan adli rapor ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece birden fazla nitelikli halin birarda gerçekleştiği dikkate alınarak sanık hakkında temel cezanın teşdiden tayin olunmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 10 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak, bu husus 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün yedinci fıkrasından "sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olarak infaz aşamasında gözetilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "sanığın, cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,