Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4910 K.2024/1470

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilebilir olduğundan İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca Düşürülmesine karar vermiştir.

4. Kayseri Bölge Adliyesi Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21..11.2022 tarihli kararı ile özetle "…Hakkı olmayan yere tecavüz suçu temadi eden suçlardan olup sanığın katılanın taşınmazına şikayet tarihine kadar tecavüzünün sürmesi karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm verilmesi gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi,.." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 kararı ile sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; şikayet süresini geçtiğine, suça konu elektrik direğini 2005 yılında katılanın babasının izni ile diktiğine, suç kastının bulunmadığına, katılanın kötü niyetli olduğuna, amacının zenginleşme olduğuna beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Katılanın babasından kalan ve hisse sahibi olduğu, Yapalak Köyü 123 ada, 23 parsel sayılı tarlasına sanığın şikayet tarihinden 7 yıldan fazla bir süre önce elektrik direği diktiği, bu elektrik direğinin dikili kalmaya devam ettiği, her ne kadar sanık savunmasında elektrik direğini katılanın babasından sözlü olarak izin almak suretiyle diktiğini belirtmiş ise de, katılanın babasının ölmüş olması nedeni ile sanığın bu yöndeki savunmasının doğru olduğunun tespit edilememesi, sanığın savunmasını ispatlayabilecek bir delil ortaya koyamaması,

bu yönde bir delilin sanık lehine elde edilememesi nedeni ile sanığın savunmasına itibar edilmeyerek İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile tecavüzün varlığının ve devam ettiğinin tespit edilmiş olması dikkate alınarak, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın hissedar olduğu suça konu Yapalak Köyü 123 ada 23 parsel numaralı taşınmaza bir hakka dayanmadan, elektrik direği dikip işgal edip tüm uyarı ve ikazlara karşın işgal eylemini devam ettiren sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/2394 Esas, 2023/579 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,